Šalčininkų rajono savivaldybė - Starostwo Soleczniki

Šalčininkų rajono savivaldybės
administracija
Savivaldybės biudžetinė įstaiga
Vilniaus g. 49, LT- 17116 Šalčininkai
Kodas 188718713
Juridinių asmenų registras
Tel. (8 380) 51 233
Faks. (8 380) 51 244
El.p. priimamasis@salcininkai.lt
Korupcijos prevencija
Atviri duomenys
Asmens duomenų apsauga
Nuorodos
Starostwo Soleczniki Spausdinimo versija
Adres ul. Wileńska 30, LT-17108 Soleczniki  
Starosta    tel./fax (8 380) 51 198
e-mail salcininkai@salcininkai.lt
Zastępca starosty Jerzy Miluszkiewicz (8 380) 20 124
Sekretarz Genoefa Songin (8 380) 51 198
Starszy specjalista Zygmund Sawiel (8 380) 20 122
Starsza specjalistka Helena Klacewicz (8 380) 52 376
Starsza specjalistka Inesa Kołyszko (8 380) 52 387
Specialistka Wiera Nikitina (8 380) 52 381
Specialista Rusłan Leonienko (8 380) 20 122
Księgowa Lilia Zabłockaja (8 380) 52 381

 
Czas pracy:
Poniedziałki – czwartki:
Godz. 8.00 – 17.00
Piątki:
Godz. 8.00 – 15.45
Przerwa obiadowa: godz. 12.00 – 12.45


Soleczniki – centrum administracyjne rejonu oraz centrum gminy solecznickiej. Miasto, znajdujące się przy szosie Wilno – Lida i nad rzeką Solczą, od której wzięło nazwę, zajmuje powierzchnię 2,98 km ² i liczy 6722 mieszkańców. Do gminy, którą zamieszkuje 4350 osób, należą 33 miejscowości.

Początki Solecznik sięgają XIII wieku (w źródłach krzyżackich zanotowano Salsniken lub Saletzniken). W kronice Piotra z Dusburga zostały wymienione w 1311 roku, kiedy to „wielki komtur Henryk z 150 rycerstwem wojskiem potężnym i 2 tys. piechoty zdobył osadę zwaną Salseninken i zniszczył ją ogniem i zrabował”.

Od XIV w. miejscowość należała do Hlebowiczów. Około 1410 roku zbudowano pierwszy kościół katolicki. Od 1531 r. Soleczniki należały do Jerzego Radziwiłła, kasztelana wileńskiego, hetmana wielkiego litewskiego. Za Hlebowiczów w Solecznikach istniała kaplica protestancka oraz żydowski dom modlitwy. Były tutaj też huta szkła, młyn i liczne gorzelnie. W XIX wieku w Solecznikach istniała poczta konna i listowa (dziś budynek banku przy ulicy Wileńskiej). Od 1818 roku proboszczem w Solecznikach był ksiądz Paweł Hrynaszkiewicz, siostrzeniec ks. Józefa Mickiewicza. Na solecznickim cmentarzu kościelnym w listopadzie 1821 roku będąc w gościnie u zaprzyjaźnionego księdza Adam Mickiewicz obserwował obrzędy Dziadów, które to później przedstawił w dramacie „Dziady”. W roku 2004 na placu przy miejscowym kościele została odsłonięta tablica pamiątkowa z napisem poświadczającym dany fakt, a w 2004 roku położono głaz z pamiątkową tablicą.

Pałac Wagnerów,
obecnie Szkoła Sztuk Pięknych im. S. Moniuszki 
Budynek administracji samorządu


W 1823 r. Soleczniki nabyli hr. Karol Ferdynand Wagner i jego żona Anna z Feldmanów. Karol Wagner osiedlając się w Solecznikach, zbudował w nich kaplicę, prowadził też ożywioną działalność polityczną. Po śmierci Karola Ferdynanda Wagnera majątkiem solecznickim zaczął zarządzać jego syn Olgierd, ożeniony z Hannetą Jankowską. Wagnerowie mieli pięcioro dzieci: syna Witolda i cztery córki (Annę zam. Święcicką, Marię zam. Dmochowską, Wandę zam. Jeleńską i Zofię zam. Houwaltową). W czasie powstania styczniowego mieszkańcy Solecznik i okolic brali czynny udział, walcząc w szeregach m.in. oddziału Ludwika Narbutta. Po zniesieniu pańszczyzny w 1861 r. Soleczniki rozwijały się w szybkim tempie. W 1867 roku w miasteczku działały huta szkła, papiernia, młyn, gorzelnia i poczta. Wspólnie z pomagającym mu synem Witoldem Marcinem rozpoczął budowę pałacu w stylu neorenesansu i neoklasycyzmu, który wybudowano w 1880 r. Autorem projektu pałacu był architekt niemiecki Herzschold. Pałac został połączony ze starszym XVIII-wiecznym dworem, który pełnił rolę oficyny. We wnętrzu pałacu zachowały się stiukowe ornamenty i kartusze oraz piece i kominki. Łącznie z oficyną pałac miał 46 pomieszczeń. W 1914 roku solecznickie dobra podzielone zostały pomiędzy dwóch synów Witolda Wagnera – Witolda i Karola. W okresie międzywojennym, gdy dziedzicem Solecznik był Karol Wagner, jego pałac należał do najlepiej utrzymanych siedzib ziemiańskich na Wileńszczyźnie. Hrabia Karol szczycił się osiągnięciami swojego gospodarstwa. Było ono zwiedzane przez liczne wycieczki krajowe i zagraniczne. Właśnie za czasów Wagnerów rolnictwo w Solecznikach rozwijało się na taką skalę, że Melchior Wańkowicz pisał, iż „wytwórnia sera szwajcarskiego w Solecznikach pokrywa niemal w całości zapotrzebowanie Warszawy”.

W czasie II wojny światowej zostały zrabowane i zniszczone cenne zbiory rodziny Wagnerów: biblioteka, liczne dzieła sztuki. Po wojnie w pałacu mieściły się szpital, szkoła muzyczna, teraz Szkoła Sztuk Pięknych im. S. Moniuszki.

Paskutinis atnaujinimas: 2019-11-07 10:07:27