Šalčininkų rajono savivaldybė - Starostwo Podborze

Šalčininkų rajono savivaldybės
administracija
Savivaldybės biudžetinė įstaiga
Vilniaus g. 49, LT- 17116 Šalčininkai
Kodas 188718713
Juridinių asmenų registras
Tel. (8 380) 51 233
Faks. (8 380) 51 244
El.p. priimamasis@salcininkai.lt
Korupcijos prevencija
Atviri duomenys
Asmens duomenų apsauga
Nuorodos
Starostwo Podborze Spausdinimo versija
Adres w. Podborze, ul. Jundziłły 43, LT-17201 rejon solecznicki  
Starosta Tadeusz Minakowski tel./fax (8 380) 48 117
e-mail pabare@salcininkai.lt
Sekretarz Renata Krupowicz (8 380) 48 117
starsza specjalistka Halina Dudko (8 380) 48 119
Księgowa Janina Wieliczkiewicz (8 380) 48 119


Czas pracy:

Poniedziałki – czwartki:
Godz. 8.00 – 17.00
Piątki:
Godz. 8.00 – 15.45
Przerwa obiadowa: godz. 12.00 – 12.45

Podborze – nazwa miejscowości nawiązująca do jej położenia pod borem, tutaj – przy Puszczy Rudnickiej. Tu do Solczy wpada rzeczka Maltupie. Piękne krajobrazy są atutem i wizytówką okolic.

Powierzchnia gminy podborskiej wynosi 250 km². Do gminy należy 35 wsi, które zamieszkuje 1620 osób.

W XIX wieku wieś Podborze należała do rodziny Jundziłłów, herbu Łabędź. Najbardziej znani są Józef Jundziłł, profesor Uniwersytetu Wileńskiego, autor dzieła „Opisanie roślin w Litwie, na Wołyniu, Podolu i Ukrainie dziko rosnących jako i oswojonych" oraz Stanisław Bonifacy Jundziłł, profesor UW, założyciel wileńskiego ogrodu botanicznego.

Ozdobą Podborza jest miejscowy neobarokowy kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Ukończony został w 1934 r., a wzniesiony według projektu architekta wileńskiego Jana Borowskiego (asystenta Lorentza), późniejszego konserwatora wileńskiego i gdańskiego. 21 października 1934 r. świątynia została poświęcona przez księdza Arcybiskupa Metropolitę Wileńskiego Romualda Jałbrzykowskiego. Jest to budowla w stylu modernizmu, przyziemie wybudowane z kamienia, powyżej tynkowana, trójnawowa. Kościół nie posiada wieży.


Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny Solcza, zdjęcie Andrej Prokopjew


W październiku 2012 r. na cmentarzu we wsi Niewoniańce uroczyścier odsłonięto pomnika mieszkańcom wsi pomordowanym w czasie II wojny światowej. W roli fundatorów pomnika wystąpili samorząd rejonu solecznickiego oraz Solecznicki Oddział Związku Polaków na Litwie.

Położona w głębi Puszczy Rudnickiej wieś Niewoniańce przez cały okres wojenny znajdowała się w centrum walk partyzanckich. Podobnie jak i większość mieszkańców ziemi podborskiej niewoniańczanie byli powiązani z oddziałami Armii Krajowej, wspierali polskie oddziały żywnością, znaczna część mężczyzn należała do zbrojnych oddziałów polskiego podziemia. Ukrywające się w Puszczy Rudnickiej liczne oddziały partyzantki sowieckiej stanowiły dla mieszkańców nie mniejsze niebezpieczeństwo niż oddziały wojsk hitlerowskich. Właśnie z rąk partyzantów sowieckich z oddziału „Śmierć faszystom” 29 stycznia 1944 roku zginęło ponad 40 mieszkańców wsi Koniuchy. Powodem mordu posłużyła odmowa mieszkańców Koniuch wspierać żywnością wrogich sobie partyzantów. Niewoniańczanie nie mogli przypuszczać, że za niespełna trzy miesiące sami staną się celem ataku „czerwonych partyzantów”.

Na krzyżu widnieje napis: „Pamięci mieszkańców Niewoniańc, którzy zginęli z rąk partyzantów sowieckich i NKWD w latach 1943 - 1946”.

Paskutinis atnaujinimas: 2019-11-07 10:06:35