Šalčininkų rajono savivaldybė - Gmina dziewieniska

Šalčininkų rajono savivaldybės
administracija
Savivaldybės biudžetinė įstaiga
Vilniaus g. 49, LT- 17116 Šalčininkai
Kodas 188718713
Juridinių asmenų registras
Tel. (8 380) 51 233
Faks. (8 380) 51 244
El.p. priimamasis@salcininkai.lt
Korupcijos prevencija
Atviri duomenys
Asmens duomenų apsauga
Nuorodos
Gmina dziewieniska Spausdinimo versija
Adres ul. Wileńska 8, Dziewiniszki, LT-17139 rejon solecznicki  
Starosta Czesława Marcinkiewicz tel./ fax (8 380) 54 242
e-mail dieveniskes@salcininkai.lt
Sekretarz Jadvyga Šilobritienė (8 380) 54 242
Starsza specjalistka Olga Pawłowskaja (8 380) 54 283
Księgowa Janina Żybort (8 380) 57 004
Specialistka Stanisława Masian (8 380) 57 003


Czas pracy:

Poniedziałki – czwartki:
Godz. 8.00 – 17.00
Piątki:
Godz. 8.00 – 15.45
Przerwa obiadowa: godz. 12.00 – 12.45
 

 

Gmina dziewieniska położona jest w południowo - wschodniej części rejonu, na obszarze tzw. dziewieniskiego „wyrostka robaczkowego” zwanego też „workiem dziewieniskim“, czyli terytorium Litwy otoczonym prawie w całości przez terytorium Białorusi. Kształt tego zakątka rejonu skłania do myślenia. Jest nawet anegdota o pojawieniu się tak dziwacznie sporządzonej granicy między Litewską SSR a Białoruską SSR. Jak opowiadają, w trakcie podziału ziem Stalin położył na mapie swoją fajkę, a potem zapomniał ją zabrać. Żaden z obecnych kartografów nie śmiał zwrócić uwagi wodzowi a ci, aby uniknąć czegokolwiek po prostu leżącą fajkę obrysowali dookoła...

Powierzchnia gminy liczy 207,3 km² i około 3000 mieszkańców. Należy do niej 65 miejscowości. Niektóre, takie jak Puciszki czy Wilkiszki, mają zaledwie po dwie rodziny, w Międzysargach został juz tylko jeden zamieszkały dom, a Górele i wcale pozostali bez mieszkańców. Ośrodkiem gminy są Dziewieniszki, miasteczko położone w odległości 27 km od Solecznik i liczące ok. 900 mieszkańców.

Dziewieniszki - to typowe pod względem rozlokowania miasteczko charakterystyczne dla miejscowości Litwy Wschodniej i sąsiedniej Białorusi. Podstawowym elementem miasteczka jest plac, gdzie zbiegają się drogi łączące je z Wilnem, Oszmianą, Trobami (Sobotnikami), Gieranionami i Solecznikami. W 1969 roku Dziewieniszki zostały wpisane na listę zabytków urbanistycznych Litwy o lokalnym znaczeniu. Ważnym zabytkiem historycznym jest tutaj kościół pw. Najświętszej Matki Bożej Różańcowej z 1783 roku oraz 21– metrowa dzwonnica kościelna wybudowana w roku 1903. Dzwonnica jest zarazem bramą wejściową na plac kościelny, zamknięty ze wszystkich stron murem zbudowanym z kamienia polnego. Przy kościele kilka nagrobków – księży pracujących w tej parafii.

Na południowy wschód od Dziewieniszek, tuż przy granicy z Białorusią, w miejscowości Norwiliszki niczym twierdza wznoszą się mury starego zamku. A XVI wieku norwiliski folwarek należał do Doroty Szorcowej, która później zapisała cały swój majatek Zakonowi Franciszkanów Braci Mniejszych w Wilnie. Na początku XVII wieku w Norwiliszkach stanął klasztor, gdzie zamieszkało 8 mnichów. Klasztor został zamknięty w 1832 roku i stacjonowały w nim wojska armii carskiej. Po przekazaniu budowli do gestii szkoły rolniczej, mieściła się tu bursa dla dziewczynek (1900 - 1915), a od roku 1928 do początku lat 80. - plebania. Obecnie na terytorium starego zamku mieści się kompleks turystyczny.


Zabytkiem urbanistycznym na terytorium gminy jest nieduża wieś Żyżmy, która podobnie jak Poszki czy Rymosze należy do tzw. wsi ulicznych (inaczej zagonowe, kiedy to budynki są umieszczone po jednej stronie ulicy), powstałe w okresie reformy włokowej XVI w. Na niedługim odcinku od ujścia rzeki Gauja między Dziewieniszkami i Poszkami spotkamy trzynaście tego rodzaju miejscowości, stanowiących trzy niedaleko siebie znajdujące się grupy wsi ulicznych. Takie ulokowanie wsi jest rzadko spotykanym zjawiskiem w innych regionach Litwy.

W odległości 2 km na północny- wschód od Dziewieniszek, w lesie „Szwedzka Droga” znajduje się 8 zachowanych kurhanów. Pamiątką epoki lodowcowej, jak też pomnikami archeologii i przyrody są kamienie mitologiczne. Niedaleko wsi Żyżmy można zobaczyć głaz zwany „Zaklętym weselem“ (Užkeikta svodba). Dobrze przyjrzawszy się kamieniowi można na nim dojrzeć figury siedzących ludzi. W dwóch kilometrach od Zaczarowanego wesela w lesie zajaszyskim leży podłużnej formy kamień Mokas. W ciągu długich lat ludzie wierzyli w czarodziejską moc kamienia: przychodzili tu leczyć choroby, prosili o oddalenie nieszczęść.

Ważnym zabytkiem okolic Dziewieniszek jest grodzisko w Bieczanach, uporządkowane i dostosowane do potrzeb turystycznych ze środków funduszy europejskich. Projekt był realizowany w 2012 roku przez administrację Dziewieniskiego Regionalnego Parku Historycznego. Wspiąć się na wzgórze i obejrzeć unikatowe krajobrazy raźno jest i zimą, i latem.

Innym miejscem spotkania z przyrodą jest ścieżka edukacyjna nad Gawją, nieopodal wsi Kowale. W toku 1,7-kilometrowej przechadzki można zapoznać się z znajdującymi się tu okazami flory i fauny. Na ścieżce urządzonych jest 18 przystanków, a cały szlak liczy 61 sztuk różnych urządzeń – stendów informacyjnych, mostków, ławeczek, wieżę widokową itd. Część szlaku jest dostosowana do potrzeb niepełnosprawnych turystów. Po wycieczce można urządzić piknik w specjalnie dostosowanym do tego miejscu. Po tak bogatej w dozania wycieczce najważniejsze nie zapomnieć po sobie posprzątać, a potem już można rozkoszować się oglądaniem pięknych zdjęć z okolic Dziewieniszek.

Paskutinis atnaujinimas: 2019-11-07 10:03:11