O rejonieGminySoleczniki

Soleczniki

Informacija apie klavišų kombinacijas
Soleczniki znajdują się w odległości 44 km od Wilna. Leżą przy szosie Wilno – Lida nad rzeką Solczą, od której wzięło nazwę. Soleczniki zajmują powierzchnię 2,98 km kw. i liczą 6722 mieszkańców. Początki Solecznik sięgają XIII wieku, źródła krzyżackie rejestrują nazwy Salsininken lub Saletzniken.

Od XIV wieku miejscowość ta należała do Hlebowiczów. Około 1410 roku zbudowano pierwszy kościół katolicki. Następnie Soleczniki należały do Chodkiewiczów, Wagnerów.

W 1880 roku Witold Wagner wybudował tu dwupiętrowy w stylu neorenesansu i neoklasycyzmu pałacyk. Wewnątrz budynku można obejrzeć piękne piece kaflowe, godna podziwu jest tzw. „złota sala”. W ciągu ostatnich lat pałac jest restaurowany, co pozwala wierzyć, że będzie służyć jeszcze niejednemu pokoleniu solczan.

Na obrzeżach miasta przy trasie prowadzącej do Wilna wznosi się murowana kaplica z końca XVIII wieku autorstwa architekta Wawrzyńca Gucewicza.

Od 1998 roku centrum miasta zdobi pomnik Adama Mickiewicza wzniesiony z okazji 200 rocznicy urodzin Poety. Rok później w Solecznikach odsłonięto także pomnik przywódcy powstania 1863 roku Konstantego Kalinowskiego.

Na solecznickim cmentarzu kościelnym w listopadzie 1821 roku będąc w gościnie u zaprzyjaźnionego księdza Adam Mickiewicz obserwował obrzędy Dziadów, które to później przedstawił w dramacie „Dziady”. W roku 2004 na placu przy miejscowym kościele została odsłonięta tablica pamiątkowa z napisem poświadczającym dany fakt.

Kościół solecznicki pw. św. Piotra Apostoła został wybudowany w latach 1986 – 1991 na miejscu kaplicy cmentarnej.

W Solecznikach działają dwa gimnazja – im. Jana Śniadeckiego (polskie) i Tysiąclecia Litwy (litewskie), szkoła średnia „Santarvės“ (rosyjska), Szkoła Sztuk Pięknych im. Stanisława Moniuszki, dwa przedszkola (polskie i litewskie), Centrum Kultury, Biblioteka Publiczna.

Do gminy solecznickiej należą też Małe Soleczniki, położone w odległości 8 km od Solecznik nad rzeką Wisińczą.

Małe Soleczniki – to dawna posiadłość Hlebowiczów i Chodkiewiczów, od 1824 roku – Mianowskich. Mikołaj Mianowski (1783 – 1843) był profesorem Uniwersytetu Wileńskiego, a po jego zamknięciu profesorem, kierownikiem katedry i rektorem Wileńskiej Akademii Medyczno – Chirurgicznej. Pochowany na miejscowym cmentarzu. Tuż przy cmentarzu znajduje się kościół św. Jerzego, przebudowany w roku 1834.

 

Į višų 'Alt' + 'X'